Over Mij

Zaterdag drie-en-twintig augustus 2008.

Ik zat beduusd in mijn auto bij een tankstation in Rotterdam, had zojuist mijn langdurige (knipperlicht) relatie van dik 13 jaar verbroken en had een diep inzicht: ik weet niet HOE ik het ga doen, maar ik wil nooit meer terug in een relatie waarin Liefhebben zo moeilijk is en ik niet mezelf kan zijn. Dan maar liever alleen.

De ommekeer in mijn leven begon daar…. op dat moment.

Als kind was ik gefascineerd door de begrippen verkering, vriendje, liefde, seks huwelijk.

Het van huis uit gecreëerde (religieuze) beeld werd aangevuld met dokters- en andere romans, films, muziek en de mensen waar ik mee omging.

Ik dacht daarmee de wereld te kunnen vatten en mijn eigen weg te vinden.

Na mijn eerste vriendje in mijn tienerjaren ben ik gaan zoeken naar ‘the one’. Ik had een beeld van hoe liefde moest voelen en hoe het er in de praktijk uit zou moeten zien.

Niets was minder waar. Ik werd makkelijk verliefd, want dat gaf me het gevoel écht te leven. Zonder relatie was er toch iets mis met me, dacht ik. Die overtuiging heeft me veel gekost. Niet alleen mijzelf maar ook mijn kinderen, want ik was altijd op een of andere manier bezig met het willen creëren van die ‘ideale beschikbare en bewuste’ man.

Een relatie hebben bleek niet zo gemakkelijk, logisch, liefdevol of samen als ik zou willen. Er was vaak wat aan de hand, ik werd er ongelukkig, boos, vertwijfeld en eenzaam van en probeerde alles in de hand houden.

OPVALLENDE FEEDBACK

In de loop der relatie-jaren, had ik vaak feedback gekregen dat mensen mij bewonderden om mijn moed. Dat ik, ondanks alle relatieperikelen die ik deelde, zo krachtig was, een echte doordouwer. En ja… dat klopte ook 😊.

Ik wist ontzettend goed mijn buitenkant op orde te houden, had een goeie baan, droeg graag verantwoordelijkheid, had een koophuis en auto, we gingen op vakantie en had 2 prachtmensjes 330/365 dagen per jaar op te voeden en lief te hebben. Maarrr, wat niemand zag was dat mijn buitenkant en binnenkant niet op 1 lijn zaten, ook al deed ik er alles aan om dat wél voor elkaar te krijgen.

Nooit zat ik stil. Er moest toch ergens IETS zijn waardoor ik de -onderliggende- problemen tussen mij en mijn lief kon oplossen? Dat ik een strategie voor geluk zou vinden? Ik zocht regelmatig hulp bij vriendinnen en/of hulpverleners, kocht en las allerlei boeken over relaties, deed seminars en opleidingen. Maar ik bleef het NIET snappen, ergens klikte er iets niet bij me, ondanks al mijn inspanningen.

 

DE MISSING ‘KLIK’

Op die bewuste zaterdag in augustus 2008, verschoof mijn focus. Ineens was daar het diep ervaren dat niet de relatie hulp nodig had om gezond te worden, maar dat IK hulp nodig had. Dat mijn stoere buitenkant maar een dun laagje was. Ik voelde me zo ver bij mezelf vandaan en had een grote behoefte om thuis te komen bij mezelf. Ik kan zo ontroerd worden van die woorden, want het geeft precies weer wat ik bedoel.

Wéér ging ik hulp zoeken, deze keer niet om mijn lief te fixen of (de relatie) te veranderen, maar voor MIJZELF. Was mijn naar-buiten gerichtheid, gedraaid naar: wat moet ík veranderen om gelukkig te zijn zonder relatie. Er was een dikke 2-euromunt gevallen, ik had de KLIK gevonden.

Het werd tijd voor bezinning en zelfonderzoek. Retespannend…

EN TOEN?

Toen ging ik hulp zoeken die me een concrete oplossing bood, met een duidelijke gebruiksaanwijzing. Was ik voorheen vooral geïnteresseerd in kennis, nu wilde ik weten HOE ik de verantwoordelijkheid kon nemen voor mijn emoties en gevoelens. Waarom relaties zo belangrijk voor me waren en ik uit balans raakte zodra ik geen relatie had.

Bij het vinden van hulp,  kwam ik in aanraking met vrouwen die me hielpen om het geloof en vertrouwen in mij terug te vinden. Zij wezen me de weg om te gaan vertrouwen op een kracht groter dan mijzelf. Ik leerde van mezelf houden en met vallen en opstaan liefhebben. Liefhebben bleek verder te gaan, als een steen in het water. Op een gegeven moment, ging het niet alleen meer over mijzelf maar ook over anderen. Ik begon te kiezen met wie ik wil omgaan, heb contact met lieve en leuke mensen, een supportgroep, en ben heel dankbaar voor mijn leven, zoals het nu is.

Ook kan ik nu vanuit vrijheid, tijdens een date, onderscheid maken of een man gezond voor me is of niet en kan ik er ook van wegblijven als dat nodig is. Bovendien heb ik het niet meer nodig om te zorgen voor een ander om me daardoor beter over mezelf te voelen. Ik vraag veel gemakkelijker om hulp en heb geen geheimen rondom mijn gevoelens meer. Die deel ik met een paar vertrouwenspersonen.

 

WIE IK BEN?

Géri Schipper, moeder van 2 mooie, bijzondere, krachtige volwassen kinderen, mensen die hun plek in de maatschappij innemen en oma van een prachtige kleindochter. We hebben een warme, open liefdevolle relatie met elkaar en dat kwam niet vanzelf, hier doen we allemaal ons best voor.

 

CITROENLIMONADE

Naast de vele liefdesperikelen lag er vaak nog meer op mijn bordje. Ik ben door het leven regelmatig uitgenodigd om met ervaringen en gebeurtenissen te dealen. O.a. ziekte, depressie, ernstige spierspanningshoofdpijnen, operaties, overspannenheid, burn-out, baanverlies waren levenslessen waarmee ik me mee te verhouden had. Steeds heb ik weer de draad kunnen, durven en willen oppakken. Zoals we wel zeggen, weet ik van citroenen keer op keer limonade te maken. Eigenlijk ben ik een onverbeterlijke optimist en ontzettend dankbaar dat mijn leven zo fijn is nu.

WAT ZET IK DAAR BIJ IN?

Om te beginnen mijn kernkwaliteit zorgzaamheid: zacht als het kan, confronterend als het moet.

Focus, humor en zelfzorg.

Me verheugen, elke keer als ik zie dat zelfliefde ook voor een ander werkt.

Ik ben een grote fan van het leven in vrijheid en het hebben van een eigen mening (vroeger was ik daar erg bang voor, bang dat ik dan zou opvallen, anderen een mening over mij hadden die ik niet leuk vond 😉)

Mijn interesse voor ‘GOD’, Bron, Source, Universum, Gids, als bron van kracht ….en nee…. ik zweef niet op kleedjes.

Mijn praktische aard en loyaliteit; ik geef (je) niet zomaar op.

Been there, done that: lachen helpt me om mijn eigen waanzinnige acties en gedachten te relativeren.

Daartegenover staat dat compassie de verbinding brengt naar anderen.

Verder ben ik enorm geïntrigeerd in de menselijke ziel en brein: wat ons drijft als mensen, waarom we doen wat we doen, denken wat we denken, voelen wat we voelen en wat de effecten daar van zijn op onszelf en onze omgeving.

En last but not least, volg ik het liefst opleiding na opleiding om me te verbeteren in mijn professie en om meer van waarde te zijn.

HOE IK DIT DOE?

Door mijn kernkwaliteit zorgzaamheid in te zetten: zacht als het kan, confronterend als het moet.

Met focus, humor en zelfzorg in tijden van zelfonderzoek ervoor zorgen dat ik zelfliefde toepas.

Ik ben een grote fan van leven in vrijheid en het hebben van een eigen mening (terwijl ik vroeger bang was dat ik dan een dolle mina zou zijn 😉)

Als kind was ik al geïnteresseerd in ‘GOD’, Bron, Source, Universum, Gids, als bron van kracht ….en nee…. ik zweef niet op kleedjes.

Ik ben nogal praktisch ingesteld en loyaal, geef niet zomaar op.

Als snelle denker, luister en spiegel ik graag naar wat (nog) niet gezegd wordt.

Been there, done that: lachen helpt me om mijn eigen waanzinnige acties te relativeren.

Daartegenover staat dat compassie me in verbinding brengt met anderen. Verder ben ik mateloos geïntrigeerd in de menselijke ziel en ons brein: waarom mensen doen wat ze doen en denken wat ze denken, voelen wat ze voelen.

 

ALS JE ME ECHT ZOU KENNEN ZOU JE WETEN DAT IK……… 

 

    • De neiging heb om veel te praten en uit te leggen.
    • Soms kort door de bocht kan komen. Als snelle denker, luister en spiegel ik graag naar dat wat (nog) niet gezegd wordt.
    • In oplossingen denk.
    • Een onwijs leuk, kleurrijk, humorvol über optimistisch mens ben.
    • Je mij wakker mag maken voor een patatje flip met uitjes.
    • Heel graag een gedeelte van het jaar in en vanuit Spanje zou willen wonen en werken.
    • Ik veel boeken tegelijk lees: studieboeken en boeken die me interessante lectuur lijken bijvoorbeeld van de ruilbank. Zo las ik laatst een ontroerend boek ‘Het Familieportret’ van Jenna Blum, over de andere kant van WO II. Maar ook ‘Hallo Tarzan’ van Gigi Sage ligt op mijn nachtkastje
    • Mijn kinderen en hun vader me nog steeds uitlachen als ik in mezelf praat. And I don’t care LOL.
    • Mijn hond Kaios, die er voor zorgt dat ik dagelijks tijd doorbreng in de natuur waardoor ik me kan opladen. Oftewel hij laat mij uit 😉.

     

Ben jij benieuwd wat ik voor jou kan betekenen? 

Elke week maak ik ruimte vrij in mijn agenda voor 3 gratis In-Zoom-Sessies. Wil jij ook zo’n sessie? Klik dan op deze link en claim your seat!

Ik spreek je snel.